آرشيو


August, 2004

المپيك آتن (2)


المپيك هم بالاخره تموم شد. از هر رنگ مدال دو تا گرفتيم و در مجموع مدالها سی و دوم شديم. برای اينكه ببينيم آيا اين تعداد مدال برای ايران خوبه يا نه، يه نگاهی به جدول مدالها انداختم. نكات زير به نظرم جالب بودند:

1. كشورهای عضو گروه 8 (كشورهای صنعتي) در ليست جزو 9 كشور اول هستند. فقط استراليا به اونها اضافه شده. اينجاست كه نقش پول و امكانات بيش از هر چيز ديگه در پرورش ورزشكاران مشخص ميشه.

2. كشور كوبا يازدهم شده! كه البته 5 مدال طلا فقط توی بكس گرفته. البته من هميشه به عادلانه بودن اين توزيع مدالها شك داشتم. در رشته های تيمی مثل فوتبال، واليبال و بسكتبال فقط يه مدال ميدن اما مثلا در شنا 32 مدال توزيع ميشه كه كشوری مثل استراليا 7 تاش رو ميگيره.

3. كره جنوبی با 8 مدال طلا دهم شد اما كره شمالی بدون طلا سی و هفتم.

4. كشور هند كه يك پنجم جمعيت جهان رو داره، فقط با يك نقره در تيراندازی شصت و دوم شد.

پس در مجموع اگه ايران رو با كشوری مثل كوبا مقايسه كنيم كه يك ششم ما جمعيت داره و احتمالا خيلی از نظر امكانات از ما بهتر نيست، ضعيف عمل كرديم اما اگه با هند مقايسه كنيم كه اونوقت ما خداييم! نكته ديگه اينكه اگه ما فقط يه ورزشكار مثل مايكل فلپس شناگر آمريكايی داشتيم، در رده بندی مدالها رتبه پانزدهم رو كسب ميكرديم!



المپيك آتن


المپيك آتن در اوج برگزاريه و همه در تلاش كسب مدال. مقاله كاپوچينو گوشه اي از وقايع المپيك رو بازگو ميكنه. اما اون چيزی كه خيلی برای من جالب بوده اينه كه آمريكايی ها چه جوری اين مسابقات رو پوشش خبری ميدن. واقعا تحسين برانگيزه. از هر كدوم از ورزشكاراشون كلی فيلم دارن كه هر وقت لازم باشه نشون ميدن. از تمريناتشون گرفته تا مصاحبه هاشون قبل از مسابقات و نظر خانواده و مربی و غيره در مورد اونها. تمام تبليغات تلويزينی هم مدتيه كه به نوعی به المپيك و ورزش مربوط شده.

راستي، نميدونم توی ايران چه خبره. فعلا كه خبر خوشی از اردوی ايران نرسيده… اما ن، ببخشيد. يه خبر خيلی خوب داشتيم. قهرمان جهان برای اينكه حال اسرائيلی ها رو بگيره باهاش مسابقه نميده و در مقابل اون باخت رو ميپذيره. آخ بميرم برای اسرائيلی ها كه چه قدر ناراحت شدند! خداييش روش قشنگ تر از اين برای مبارزه با دشمن صهيونيستی پدر سوخته سراغ دارين؟!



همه آدما


همه آدما يه روزی بزرگ ميشن.
همه آدما يه روزی از يكی خوششون مياد.
همه آدما يه روزی ميفهمن كه اونی كه دوستش دارن دوستشون نداره.
همه آدما يه روزی به اين نتيجه ميرسن كه عشق چيز مسخره ايه.
همه آدما يه روزی نتيجه ميگيرن كه از جنس مخالف بدشون مياد.
همه آدما تا مدتی روی اين نظرشون می ايستند.
همه آدما بعد از يه مدت ميبينند كه اينجوری نميشه.
همه آدما يه روزی كسی رو پيدا ميكنند كه استثناست.
همه آدما يه روزی فكر ميكنند كه اين يكی با بقيه فرق داره.
همه آدما يه روزی به عشقشون ميرسند.
همه آدما حداقل مدتی رو با عشقشون سر ميكنند.
همه آدما يه روزی اين سوال رو از خودشون ميپرسند كه: "راستی آيا اون يه نفر با بقيه فرق داشت؟"
همه آدما يه روزی ….

پی نوشت: انگيزه نوشتن متن بالا، اين مطلب پسر بدجنس بود. ايشان الان در اون مرحله است كه فكر ميكنه عشق چيز مسخره ايه. اما مطمئنا پسر بدجنس هم مثل بقيه آدماست و يه روزی به مراحل بعدی هم ميرسه.

پی نوشت 2: لازم به ذكره كه در متن بالا وقتی از همه آدما حرف زدم چند تا استثنا رو گذاشتم كنار. به هر حال همه چيز استثنا هم داره. مثل اينكه اگه بگی همه اعداد اول فرد هستند، يه عدد 2 پيدا ميشه و كار رو خراب ميكنه!



فيلم ترمينال


بعد از ساخت فيلم ترمينال اثر استيون اسپيلبرگ، ديگه كمتر كسيه كه اسم مهران كريمي، مرد ايرانی كه 16 ساله در فرودگاه شارل دوگل پاريس زندگی ميكنه، رو نشنيده باشه. البته فيلم اسپيلبرگ تفاوت های اساسی با داستان اين متقاضی پناهندگی داره، اما باعث شده كه توجه همه به زندگی اين مسافر بخت برگشته جلب شه. آنچه كه هميشه از رسانه ها گفته ميشه اينه كه مهران كريمی يك بيمار روانيه. كسی كه بعد از معدوم كردن پاسپورتش ادعا ميكنه وطن نداره و خودش رو "سر آلفرد مهران" مينامه. همچنين گفته ميشه كه اون حتی حاضر به امضای برگه پناهندگی اعطايی كشور فرانسه به دليل اينكه محل تولد رو ايرن (مسجد سليمان) نوشته، نشده.

اما من بالاخره بعد از شنيدن گزارش راديو فردا، به راز اين بنده خدا پی بردم. به نظر من سر آلفرد نه تنها روانی نيست بلكه بسيار هم باهوشه، چرا كه پيشنهاد پناهندگی داده شده به او از نوع پناهندگی موقته نه دائمی و اين امكان رو به دولت فرانسه ميده كه بعد از پايان اين دوره موقت با تمديد اون مخالفت كنه كه در اين صورت اون رو به كشور زادگاهش برميگردونند. و امضا كردن اون برگه كه محل تولد رو ايران زده از سوی وي، به معنی اعتراف به ايرانی بودنه، چيزی كه سر باز زدن اون توسط مهران تا كنون عامل موندن اون در فرودگاه شده، چون اگر شما ندونيد و يا نگيد كه كجايی هستين، شما رو به هيچ كشوری نميتونند برگردونند.



Web Analytics