آرشيو


March, 2005

تورنتو


بالاخره خدا توفيق داد و تورنتو هم ما رو طلبيد و فرصت زيارت خطه پر برف كانادا نصيب ما شد. اولين نكته اي كه پس از پياده شدن از هواپيما توجهم رو جلب كرد، تابلويی بود با اين مضمون:

"330 متر به ترمينال".

نكته رو گرفتين؟ اونهايی كه مثل من چند سال در آمريكا با كميت های غير متريك مثل اينچ و فوت و مايل و پوند و … سر كردند، ميفهمند من چی ميگم.

از نكات جالب ديگه برای من، خيابان يانگ يا YONGE (همون يونجه خودمون) بود كه بر طبق روايات با 1200 كيلومتر طول، بلندترين خيابون دنياست. برای آدرس دهی در تورنتو از اين خيابون به عنوان محور مختصات استفاده ميشه. يعنی آدرس ها به اين صورته: يانگ و فينچ، يانگ و شپرد، يانگ و سيد اسمال و …

در مورد سرمای تورنتو هم بگم كه اگه قصد سفر به اون طرفا رو دارين، خيلی نگران نباشيد. چون ميتونيد با يه زندگی موش كور وار، بيشتر زندگی و رفت و آمدتون رو از زير زمين انجام بدين. از زيرزمين خيلی از ساختمونا به مترو راه وجود داره و كل DOWN TOWN (با پايين شهر خودمون يك كم فرق ميكنه) زير زمينه! بعضی آدما در سرمای زير خدا درجه فقط با يه لا پيرهن ميرن سر كار. چون هيچ نيازی ندارند كه در هوای آزاد قدم بزنند.

ايرانی هم كه تا دلتون بخواد اونجا ريخته. در هر خيابونی چندين تا مغازه ايرونی پيدا ميكنيد كه حتی احساس نياز به جلب مشتری غير ايرانی نميكنند و تابلوهاشون فقط به زبون فارسيه!

و در انتهای سفرنامه بذارين به شيك پوشی كانادايی ها هم اشاره كنم كه با آدمايی كه ما در محله مون داريم، خيلی فرق ميكنند.

خلاصه زندگی در بلاد تورنتو به كليه هموطنان پيشنهاد ميشه، البته در صورتی كه بتونيد يه كار خوب اونجا پيدا كنيد و از ديدن خيل عظيم هموطنان ايرانی و چينی خيلی مورمورتون نشه!



Web Analytics