آرشيو


February, 2008

مجازات برای به کارگیری زبان فارسی


در اخبار خواندم كه:

“مقامات وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان یک خبرنگار و دو مدیر مسئول خبر را به علت “استفاده از واژه های فارسی” در بلخ و کابل مجازات کرده اند.

بصیر بابی در گزارشی برای تلویزیون ملی افغانستان که از کابل پخش می شود، واژه “دانشکده” را به جای “پوهنحی” و دانشگاه را به جای “پوهنتون” استفاده کرده بود.” (متن كامل خبر)

داشتم فكر ميكردم كه واقعا در يك كشور جهان سومى، بايد منتظر مجازات به هر دليلى بود، يعنى اگر شما در اين لحظه مشغول انجام كارى هستيد، احتمال اينكه اين كار هيچ ايرادى نداشته باشد، با اينكه اين كار مجرمانه باشد و شما به خطر آن محكوم شويد، برابر است!

تصور كنيد كه يك روزنامه نگار، در يك كشور كمى متمدنانه تر، مثلا از واژه “خزپزشتك”، به جاى بستنى، يا واژه “سيلاخندين” به جاى “پرتقال” يا “فراسختن” به جاى “گفتمان” استفاده كند، فكر مى كنيد چه اتفاقى مى افتد؟

احتمالا روز بعد از دفتر روزنامه اخراج مى شود، به دليل اينكه مقاله اش توسط خوانندگان قابل درك نيست، و به همين دليل، تيراژ روزنامه نصف شده است! شايد هم توسط مدير مسئول نشريه، به چند جلسه آمورزش فشرده زبان مادرى همراه با دريافت حقوق فرستاده شود! اما به حال، هر كدوم اين اتفاق ها كه بيفتد، مطمئنا از طرف وزارت اطلاعات و فرهنگ كشور، به جزاى نقدى محكوم نمى شود!

پى نوشت: كلمه هايى كه در بالا استفاده كردم، من در آوردى هستند، اما خودم خوشم اومد. شايد در نوشته هاى بعدى هم ازشون استفاده كنم! خوشبختانه اينجا هم سردبير، مدير مسئول يا وزارت اطلاعات و فرهنگ نداره كه دعوام كنند!



Web Analytics